gülmek için yer arıyorum..
burası boş mu acaba?..

öyle bir gece..

şarap, ben ve gece..
ha bir de yalnızlığım..
öyle bir gece işte..

hayal-et

göz açıp kapayıncaya kadar geçer dediğimiz zamanlar vardır hani..
küçükken annelerimizin bize söylediği en beyaz yalandır o. hiçbir beklenen ,göz açıp kapayıncaya kadar gelmez çünkü. çoğu zaman, zaman alır gelmeleri. kimi zaman hiç gelmez beklenilen. ama yinede..her seferinde..açıp kapanır o gözler..
aç..
kapa..
aç..
açtım gözlerimi işte..yine aynı duvarlar karşımda..edebi sanat kullanmıyorum..bildiğin duvar..hani boyası akmış, eskimeye yüz tutmuş olanından..kafamı oynatamıyorum sanki..oynatmak istemiyorum aslında..sadece açık gözlerimle süzüyorum etrafı..sağımda solumda insanlar..milyonlarla..yüzleri bana dönük değil..içlerinden sadece bir kaçı, geri geri yürüyor..bana bakarak..
kapa..
gözlerim kapalıyken göz kapaklarımın içini görmek isterim hep.. oraya odaklanırım ama hafile. zaten görmemiz gerekenleri değil görmek istediklerimizi görürüz ya her zaman. can sıkıcı..karanlık olması gerekirken bembeyaz her taraf. ayaklarım çıplak. çimlere basıyorum sanki..öylesine yumuşak..gıdıklanıyorum ama..
aç..
nereye kadar sürer gider bu oyun bilemem. ama oynamayı sevdiğim belli..gözlerimi her açtığımda yeni bir umut..her kapattığımda yeni bir hayal kırıklığı..hayal edilebilir gibi değil..kapalı gözlerim..kapandılar..kapattım..
hayal-et..
edilebilir gibi değil..
hayal kırıklığı.
28.05.08

traji komik

başlamak bir şeye,bitirmekten daha bir zor.
büyüyorum derken yitip gidiyor insan.
tüm doğru bildiklerim yanlış,
yanlış bildiklerim doğru şimdi.
yalnızlığı daha bir sever oldum bu aralar.
yalnızlıktan nefret eden ben!
hıh!traji komik.
ve hayat komik bir trajedi.
çok perdeli bir oyun.
başrol yok.
senaryo belirsiz.
kostümler sarı,mavi,kırmızı,pembe,beyaz...
sahne onun,alkışlar bizim.
"hoşça kal" son söz.
ve perde.
04.09.07

ben ve kar

ve istanbul’da ilk kar.. .
ilk kar gördüğüm.. .
yaşadığım,hissettiğim…
görünce telefona sarılıp dostumu aradığım ilk kar
uykulu sesiyle mutluluğuma mutluluk katan
ve kalbinin sıcaklığıyla tenime sıcaklık

ve istanbul’da ilk kar.. .
tüm soğukluğuyla içimi ısıtan…
saat geç olmuş, yarın gün doğacakmış banane!
ben yaşadığım saate bakarım
yaşadığım zamana.. .
ve eğer buysa, o saatese, geçse
kimin umrunda?
benim değil.. .

ve istanbul’da ilk kar
bakmaya doyamadığım
bembeyaz, taptaze…
yumuşacık.. .

ve istanbul’da ilk kar
her şeyden uzak,her şeyden kaçmış
ben
ve kar…
26.02.06

olmak.

kayıp-olmak...
işte öyle bir şey içimdeki his.
önceden tanıdık,
ama bir o kadar da yeni...
bugün her şey daha net,açık,temiz,berrak...
beyaz yani.
bana göre tabii..
sana göre ise:
koca bir hiç..
ben,
herhangi biriyim artık.
hani şu 'olsa da olur olmasa da olur'lardan.
sen,
herhangi birisin artık.
hani şu 'gelmeyeceğini biliyorum'lardan.
ve biz.
herhangi bir renk'iz artık.
beyaz değil,
mai değil.
herhangi bir renk..
hani şu görünmeyenlerden..
şeffaf.
şeffaf-olmak.
22.08.08