aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor.
lütfen denemekten vazgeçiniz.
22 Aralık 2008 Pazartesi
1 Aralık 2008 Pazartesi
hayata kısa bir ara.
içimi karartıyor bu blog.
en kısa zamanda değiştireceğim..renkleri sesleri..
ama şimdilik ara veriyorum..
yazmaya, çizmeye, yapmaya, bozmaya..
her şeye..
ara veriyorum.
en kısa zamanda değiştireceğim..renkleri sesleri..
ama şimdilik ara veriyorum..
yazmaya, çizmeye, yapmaya, bozmaya..
her şeye..
ara veriyorum.
11 Kasım 2008 Salı
ikilem.
her gün yeni baştan başlıyorum.
her gün yenileniyorum.
her gün biraz daha tükeniyorum.
her gün bir şey öğreniyorum.
her gün bir şey unutuyorum.
her gün çok şey hatırlıyorum.
her gün yaşıyorum.
her gün ölüyorum.
her gün nefret ediyorum.
her gün seviyorum.
her gün özlüyorum.
her gün 'acaba bugün o gün mü?' diyorum.
her gün şükrediyorum.
her gün lanet ediyorum.
her gün af diliyorum.
her gün affediyorum.
her gün..
yada hiçbir gün.
ne fark eder?..
her gün yenileniyorum.
her gün biraz daha tükeniyorum.
her gün bir şey öğreniyorum.
her gün bir şey unutuyorum.
her gün çok şey hatırlıyorum.
her gün yaşıyorum.
her gün ölüyorum.
her gün nefret ediyorum.
her gün seviyorum.
her gün özlüyorum.
her gün 'acaba bugün o gün mü?' diyorum.
her gün şükrediyorum.
her gün lanet ediyorum.
her gün af diliyorum.
her gün affediyorum.
her gün..
yada hiçbir gün.
ne fark eder?..
2 Kasım 2008 Pazar
nerde kalmıştık?
kabuğum var benim.
tabularım yok ama kabuğum var.
içeriden vuruyorum, duyan yok..
öyle kalın ki, aynı zamanda öyle kırılmaya müsait ki..
içeri biraz gün ışığı girse her şey bambaşka olacak sanki.
ama biliyorum.
o kabuğu ben kırmayacağım.
zamanı gelecek.
kırılacak..
ama kendi kendine ama başka bir güçle.
işte o zaman kafamı dışarı çıkartacağım.
ve derin bir nefes çekeceğim içime.
evet.
nerde kalmıştık?
tabularım yok ama kabuğum var.
içeriden vuruyorum, duyan yok..
öyle kalın ki, aynı zamanda öyle kırılmaya müsait ki..
içeri biraz gün ışığı girse her şey bambaşka olacak sanki.
ama biliyorum.
o kabuğu ben kırmayacağım.
zamanı gelecek.
kırılacak..
ama kendi kendine ama başka bir güçle.
işte o zaman kafamı dışarı çıkartacağım.
ve derin bir nefes çekeceğim içime.
evet.
nerde kalmıştık?
10 Ekim 2008 Cuma
4 Ekim 2008 Cumartesi
hayal-et
göz açıp kapayıncaya kadar geçer dediğimiz zamanlar vardır hani..
küçükken annelerimizin bize söylediği en beyaz yalandır o. hiçbir beklenen ,göz açıp kapayıncaya kadar gelmez çünkü. çoğu zaman, zaman alır gelmeleri. kimi zaman hiç gelmez beklenilen. ama yinede..her seferinde..açıp kapanır o gözler..
aç..
kapa..
aç..
açtım gözlerimi işte..yine aynı duvarlar karşımda..edebi sanat kullanmıyorum..bildiğin duvar..hani boyası akmış, eskimeye yüz tutmuş olanından..kafamı oynatamıyorum sanki..oynatmak istemiyorum aslında..sadece açık gözlerimle süzüyorum etrafı..sağımda solumda insanlar..milyonlarla..yüzleri bana dönük değil..içlerinden sadece bir kaçı, geri geri yürüyor..bana bakarak..
kapa..
gözlerim kapalıyken göz kapaklarımın içini görmek isterim hep.. oraya odaklanırım ama hafile. zaten görmemiz gerekenleri değil görmek istediklerimizi görürüz ya her zaman. can sıkıcı..karanlık olması gerekirken bembeyaz her taraf. ayaklarım çıplak. çimlere basıyorum sanki..öylesine yumuşak..gıdıklanıyorum ama..
aç..
nereye kadar sürer gider bu oyun bilemem. ama oynamayı sevdiğim belli..gözlerimi her açtığımda yeni bir umut..her kapattığımda yeni bir hayal kırıklığı..hayal edilebilir gibi değil..kapalı gözlerim..kapandılar..kapattım..
hayal-et..
edilebilir gibi değil..
hayal kırıklığı.
28.05.08
küçükken annelerimizin bize söylediği en beyaz yalandır o. hiçbir beklenen ,göz açıp kapayıncaya kadar gelmez çünkü. çoğu zaman, zaman alır gelmeleri. kimi zaman hiç gelmez beklenilen. ama yinede..her seferinde..açıp kapanır o gözler..
aç..
kapa..
aç..
açtım gözlerimi işte..yine aynı duvarlar karşımda..edebi sanat kullanmıyorum..bildiğin duvar..hani boyası akmış, eskimeye yüz tutmuş olanından..kafamı oynatamıyorum sanki..oynatmak istemiyorum aslında..sadece açık gözlerimle süzüyorum etrafı..sağımda solumda insanlar..milyonlarla..yüzleri bana dönük değil..içlerinden sadece bir kaçı, geri geri yürüyor..bana bakarak..
kapa..
gözlerim kapalıyken göz kapaklarımın içini görmek isterim hep.. oraya odaklanırım ama hafile. zaten görmemiz gerekenleri değil görmek istediklerimizi görürüz ya her zaman. can sıkıcı..karanlık olması gerekirken bembeyaz her taraf. ayaklarım çıplak. çimlere basıyorum sanki..öylesine yumuşak..gıdıklanıyorum ama..
aç..
nereye kadar sürer gider bu oyun bilemem. ama oynamayı sevdiğim belli..gözlerimi her açtığımda yeni bir umut..her kapattığımda yeni bir hayal kırıklığı..hayal edilebilir gibi değil..kapalı gözlerim..kapandılar..kapattım..
hayal-et..
edilebilir gibi değil..
hayal kırıklığı.
28.05.08
traji komik
başlamak bir şeye,bitirmekten daha bir zor.
büyüyorum derken yitip gidiyor insan.
tüm doğru bildiklerim yanlış,
yanlış bildiklerim doğru şimdi.
yalnızlığı daha bir sever oldum bu aralar.
yalnızlıktan nefret eden ben!
hıh!traji komik.
ve hayat komik bir trajedi.
çok perdeli bir oyun.
başrol yok.
senaryo belirsiz.
kostümler sarı,mavi,kırmızı,pembe,beyaz...
sahne onun,alkışlar bizim.
"hoşça kal" son söz.
ve perde.
04.09.07
büyüyorum derken yitip gidiyor insan.
tüm doğru bildiklerim yanlış,
yanlış bildiklerim doğru şimdi.
yalnızlığı daha bir sever oldum bu aralar.
yalnızlıktan nefret eden ben!
hıh!traji komik.
ve hayat komik bir trajedi.
çok perdeli bir oyun.
başrol yok.
senaryo belirsiz.
kostümler sarı,mavi,kırmızı,pembe,beyaz...
sahne onun,alkışlar bizim.
"hoşça kal" son söz.
ve perde.
04.09.07
ben ve kar
ve istanbul’da ilk kar.. .
ilk kar gördüğüm.. .
yaşadığım,hissettiğim…
görünce telefona sarılıp dostumu aradığım ilk kar
uykulu sesiyle mutluluğuma mutluluk katan
ve kalbinin sıcaklığıyla tenime sıcaklık
ve istanbul’da ilk kar.. .
tüm soğukluğuyla içimi ısıtan…
saat geç olmuş, yarın gün doğacakmış banane!
ben yaşadığım saate bakarım
yaşadığım zamana.. .
ve eğer buysa, o saatese, geçse
kimin umrunda?
benim değil.. .
ve istanbul’da ilk kar
bakmaya doyamadığım
bembeyaz, taptaze…
yumuşacık.. .
ve istanbul’da ilk kar
her şeyden uzak,her şeyden kaçmış
ben
ve kar…
26.02.06
ilk kar gördüğüm.. .
yaşadığım,hissettiğim…
görünce telefona sarılıp dostumu aradığım ilk kar
uykulu sesiyle mutluluğuma mutluluk katan
ve kalbinin sıcaklığıyla tenime sıcaklık
ve istanbul’da ilk kar.. .
tüm soğukluğuyla içimi ısıtan…
saat geç olmuş, yarın gün doğacakmış banane!
ben yaşadığım saate bakarım
yaşadığım zamana.. .
ve eğer buysa, o saatese, geçse
kimin umrunda?
benim değil.. .
ve istanbul’da ilk kar
bakmaya doyamadığım
bembeyaz, taptaze…
yumuşacık.. .
ve istanbul’da ilk kar
her şeyden uzak,her şeyden kaçmış
ben
ve kar…
26.02.06
olmak.
kayıp-olmak...
işte öyle bir şey içimdeki his.
önceden tanıdık,
ama bir o kadar da yeni...
bugün her şey daha net,açık,temiz,berrak...
beyaz yani.
bana göre tabii..
sana göre ise:
koca bir hiç..
ben,
herhangi biriyim artık.
hani şu 'olsa da olur olmasa da olur'lardan.
sen,
herhangi birisin artık.
hani şu 'gelmeyeceğini biliyorum'lardan.
ve biz.
herhangi bir renk'iz artık.
beyaz değil,
mai değil.
herhangi bir renk..
hani şu görünmeyenlerden..
şeffaf.
şeffaf-olmak.
22.08.08
işte öyle bir şey içimdeki his.
önceden tanıdık,
ama bir o kadar da yeni...
bugün her şey daha net,açık,temiz,berrak...
beyaz yani.
bana göre tabii..
sana göre ise:
koca bir hiç..
ben,
herhangi biriyim artık.
hani şu 'olsa da olur olmasa da olur'lardan.
sen,
herhangi birisin artık.
hani şu 'gelmeyeceğini biliyorum'lardan.
ve biz.
herhangi bir renk'iz artık.
beyaz değil,
mai değil.
herhangi bir renk..
hani şu görünmeyenlerden..
şeffaf.
şeffaf-olmak.
22.08.08
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
