Aroma.

Hayatımda, yine yer yer mutsuz olsam da,hiç olmadığım kadar huzurluyum..

Bu cümleyi kurarken fark ettim ki, en içten, en bilerek, en isteyerek söylediğim cümlelerden biri bu. Çünkü gerçek.
Huzurluyum, huzur doluyum. Göz açıp kapayıncaya kadar geçti dediğim şu iki okul dönemi öyle çok şey oldu ki aslında hayatımda, kendiliğinden. Kendini fark ettirmediği zaman daha bi güzel olur ya her şey, masanın arkasına saklanmış bi sevgili, yatağın içine konulmuş bi çiçek ya da siz anlamadan hayatınıza sızan insanlar. Bir anda oluverir. Daha güzeldir daha etkileyicidir. Her şey tam da öyleydi hayatımda. Öyle sürpriz, öyle güzel. İyileştim, iyileştirildim. Taşlaştım aynı zamanda, katılaştım hatta biraz da.. Ama şikayetçi değilim. Aldığım nefesin aromalı bi tadı var artık çünkü. Biraz acı bazen evet, ama çokça tatlı. Sebepsiz gülümseten, evde yoğurt yok diye ağlatabilen bi aroma.

Bir senelik okul süreci daha bitti. Ya da bitmek üzere. İçimdeki huzur hiç bitmedi. Bitecek gibi de değil. Aroma sayesinde.
O aromanın mimarları; hepinize çok teşekkürler. İyi ki varsınız, iyi ki hayatıma "hayat" kattınız..