11 Eylül 2009 Cuma

sonbahar'ı karşılama seremonisi.

Evrende kapladığın yer ne kadarsa o kadarsın bu hayatta. Ne bir eksik ne bir fazla. Kendini güzel hissettiğin kadar güzel, zengin hissettiğin kadar zengin aşık hissettiğin kadar aşık falan değilsin. Ne isen osun, o kadarsın.
Güçlü olucaksın. Ağırlığın ne kadar az da olsa onu koruyacaksın. Baş kaldırıcaksın, hakkını arıyacaksın. Tutunmaya çalışacaksın kısaca, tutundurturlarsa..

Sadece kendin için yaşayacaksın bu hayatta. Bir tek kendin için. Belki bir de annen için, yada artık her kim için yaşamak istiyorsan. Ayakta durabildiğin, karnını doyurabildiğin sürece varsın. Başkalarını ezip geçebildiğin ölçüde saygınsın. Canın istediği kadar aşıksın. İnandığın kadar. Gerisi hikaye zaten. Başladığın yerdesin. Yalnızsın.

2 yorum:

melve dedi ki...

yok be!
hani uçan kuşlar, şarkılar?
böcekler kelebekler?

benimle oynar mısın? dedi ki...

yok öle bişey :)