uzun zamandır bi türk dizisinde gördüğüm en etkileyici sahneydi. sinematografi dersinden çıkmış beynim sulanmış bi halde, bilinçsizce babannemle dizi izlerken özgü namal'ın öldürücü bakışlarına denk geldim. bi şey olacağı kesindi merak ettim reklamların bitmesini bekledim.
özgü namal, yani dizideki güllü, aldı eline kırbacı, çiftliğin bahçesinde bi babasını kırbaçladı bi ağbisini. o vurdukça tüylerim diken diken oldu. iyi cesaret doğrusu. sonuçta türk aile yapısı diye bişey var: "babaya el kaldırılmaz!". tamam evet bize göre öyle ama bu ülkede zevk için anasını bacısı döven milyonlarca adam var. adam demeye bin şahit tabi. bütün o dayak yiyen kadınların hıncını alırcasına vurdu güllü. o vurdukça ben haz aldım.
hakkaten helal olsun. yönetmene senariste alkışlar. diziyi izleyen türk milletine de ders olsun. "gün olur devran döner." ama öyle ama böyle. bizim kadınların hiçbiri böyle bi şeye cesaret edemez elbet ama öyle şeyler yaparlar ki kırbaçtan acı gelir. umarım tabi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder