mevsimsel ruh bozukluğu 1 yazımı aralık ayında yazmışım. yanlış! benim ruhum aralık ayında bozulmaz. başka bi şeymiş o karıştırmışım. asıl ruh bozukluğum işte tam da bu zamanlara denk gelir. yani o kadar saçma o kadar saçma ki, sinirimi bozuyo artık.
izmir'deyim, hava nerdeyse 25derece falan ama ben mutsuzum. resmen mutsuzum yani. notere gitsem, ruhumu görse kesin onaylar beni. noter onaylı ruhu bozuk bi insan olurum.
yahu bahar geldi diye insanlarda da ağaçlarda da çiçekler açar bende tık yok. baya depresifim. hakkaten canımı sıkıyo bu durum. öyle salak salak evde oturuyorum, bok gibi ödevler yapıyorum, kings of convenience dinleyip bi nebze mutlu olmaya çalışıyorum ama bi işe yaradığı söylenemez.
hiçbi şey yapasım yok. boş boş oturup sabit bi noktaya bakıp ileri geri sallanmak istiyorum bi sallanan sandalyede üzerimde bi pikeyle.. denize karşı belki. deniz mi lazım bana acaba.
aslında bana neyin lazım olduğunu çok iyi biliyorum. ama yok. lanetlendim ya ben çünkü. kim, ne zaman lanetledi bilmiyorum ama bu yazıyı okusun ve bu lanete son versin artık. hemen! yoksa bahar geldi diye kendini öldüren ilk insan olucam. az kaldı.
3 yorum:
önce "puf! ahahah lanetini kaldırdım" gibi cıvık bir yorum yapmak istedim. ama yorum kutucuğunu açtıktan iki saniye sonra falan kafama küt diye çarptı.
şimdi ise tek yazmak istediğim, yüksek yüksek sesle, faaaaaaak! fak! shit! fak!
faaaaaaaaaaaaaaaaakkkkkkkkkkk!!!!!!!!!
ki bilirsin ben en çok ilk baharı severim :/
Yorum Gönder