10 Mayıs 2010 Pazartesi

ceza.

öyle bi noktadayım ki artık hiçbir şeye tahammülüm yok. en ufak şeye bile o kadar çok sinirlenebiliyorum ki kendime şaşırıyorum. içime attıklarım o kadar büyük ki ve her geçen gün o kadar çok büyümeye devam ediyor ki koptum gittim. nerde oldu nasıl oldu bilmiyorum. tek bir kelime bile beni çileden çıkartmaya yetiyo bütün bildiğim bu.

anlatsam, gülerler. komik çünkü. tek başına söylendiği zaman hiçbi anlam ifade etmiyolar. ama benim içimde anlamları öyle büyük ki.. ben o bir kelimeyle kaç destandan bahsedildiğini çok iyi anlıyorum.
sonrası bitmek bilmez bi baş ağrısı.
bakalım bunlar benden nasıl çıkıcak..ne gibi hastalıklarla. kafayı sıyırmış bi anane olucam en iyi ihtimalle.

sonsuza kadar burda kalmakla cezalandırılmış olmaktan çok korkuyorum. ve artık bitsin istiyorum.
bitsin.

Hiç yorum yok: