17 Haziran 2010 Perşembe

mütemadiyen.

içim sıkılıyo. nefretle kanal geziyorum. bütün derslerimden geçmiş olmak bile mutlu etmiyosa nası mutlu olucam bu hayatta bilmiyorum gerçekten.

nefretim öyle büyük ki. neden diyorum neden? "bende o cevher yok demek ki!" var ulan işte! var biliyorum. hiçbi şeyden emin olmadığım kadar eminim bundan. sadece.. sadece. sadece ne? oturuyorum, oturuyorum ve mütemadiyen oturuyorum. ben böyle devam ettikçe:

-cut to-

50. yaş. yine nefretle kanal gezilir. tek fark yüzde milyonlarca kırışıklık. yıkık dökük ucuz yollu bi ev. oturuyorum, oturuyorum ve yine mütamadiyen oturuyorum!

Hiç yorum yok: